Dział Historii Miasta
Dział Historii zgromadził imponującą kolekcję pocztówek, obejmującą ponad 850 sztuk przedstawiających głównie widoki miasta (około 750 sztuk) i ważniejsze miejscowości powiatu (około 100 sztuk). Najstarsza pocztówka pochodzi z 1895 roku. Trzon kolekcji stanowi zbiór kart pocztowych zakupionych przez miasto z okazji jubileuszu 750-lecia Bolesławca od prywatnego kolekcjonera Edwarda Miżdala zawierający 330 sztuk.
Bolesławieckie pocztówki z pocz. XX w.: 1, 2, 3, 4
Wart szczególnej uwagi jest zespół zdjęć przekazanych do Muzeum w depozyt przez Zdzisława Mireckiego. Zbiór obejmuje około trzydziestu sztuk fotografii pochodzących w przeważającej części z XIX wieku, a najstarsze datowane są na czas przed 1867 rokiem. W zbiorach Działu znajdują się też dziewiętnastowieczne grafiki m.in. C.T. Mattissa, E.W. Knippla, fotografie, mapy, plany, naczynia cynowe i szklane, monety, przedmioty codziennego użytku związane z miastem, bolesławieckie gazety i publikacje. Cennym nabytkiem są również kroniki, a szczególnie siedemnastowieczny odpis kroniki F. Holsteina, najstarszy bolesławiecki przekaz historyczny.
Strona tytułowa kroniki F. Holsteina
Gromadzone są też materiały związane ze szczególnie interesującym momentem z historii Bolesławca z przełomu XVI i XVII wieku. Wówczas to miasto nazywane było „kolebką i rajskim ogrodem śląskiej poezji nowożytnej” a współcześnie można dodać również – nauki i sztuki. Tu bowiem urodziło się wielu bardzo znanych poetów tworzących tzw. pierwszą śląską szkołę poetycką: Martin Opitz, Andreas Tscherning, Andreas Scultetus, Christoph Colerus, a także takie postacie jak znany grafik David Tscherning, czy astronomowie – Kaspar Knoll i Christoph Neubarth. W muzealnych zbiorach znaleźć można piękną barokową grafikę przedstawiającą Martina Opitza, kopię barokowego portretu tego poety wykonaną w oparciu o znajdujący się w Gdańsku obraz Strobla, zbiór poematów „Geistliche Poemata” M. Opitza z XVII wieku, z ciekawymi grafikami – interesującymi przedstawieniami emblematycznymi, kopie grafik barokowych Tscherninga, a także kopie grafik przedstawiających najsłynniejszych bolesławian doby nowożytnej.
Zbiór poematów M. Opitza, 1690 r.
Panorama miasta, rysunek F.B. Wernera z 1752 r.
Z materiałów gromadzonych przez muzeum dotyczących okresu powojennego warto wymienić ogromny zespół zdjęć, prezentujących zniszczenia i odbudowę miasta, wykonanych przez bolesławieckiego fotografa Alojzego Skorupę i przekazanych do Działu Historii przez jego córkę, Aleksandrę Kornosz.
Widok na ul. Asnyka, zdjęcie powojenne
Widok na wschodnią pierzeję Rynku, zdjęcie powojenne, dar p. Aleksandry Kornosz
W budynku tymczasowo znajdują się również rzeźby, które w przyszłości znajdą miejsce w lapidarium – barokowy „Jowisz” autorstwa J.L. Webera, dziewiętnastowieczny herb, fragmenty renesansowego portalu z Kraszowic i rzeźba nagrobna przedstawiająca młodą kobietę.
Naczynie szklane, Glasfachschule, ok. 1930 r.
Hermann Schäfer , Panorama z ratuszowej wieży, obraz olejny 1924 r., dar Wolfa -Eberharda Meyera
W związku z utratą eksponatów związanych z epoką napoleońską dawnego rosyjskiego Muzeum Kutuzowa, Dział Historii Miasta odtwarza od podstaw kolekcję militariów. Dotychczas w zbiorach m.in. znalazły się: francuski pałasz kirasjerski, model AN XI z cesarskiej wytwórni w Klingelthal, szabla lekkiej kawalerii, francuski pistolet skałkowy, model AN XIII z cesarskiej wytwórni w St. Etienne.
Francuski pałasz kirasjerski, model AN XI, z cesarskiej wytwórni w Klingelthal
Szabla lekkiej kawalerii, Francja przełom XVIII i XIX w.
Francuski pistolet skałkowy, model AN XIII z cesarskiej wytwórni w St. Etienne
Eksponaty zgromadzone w Dziale Archeologii to efekt prowadzonych ratowniczych badań archeologicznych na cmentarzysku ciałopalnym w Nowej, na ulicy Piaskowej w Bolesławcu oraz na terenie dworu obronnego, należącego do Czarnego Krzysztofa w Olszanicy.
Naczynia (przystawki) z grobu ciałopalnego kultury łużyckiej-epoka brązu XI w p.n.e.
Ozdoby brązowe z grobu ciałopalnego kultury łużyckiej XI w p.n.e.
Naczynie codziennego użytku, ceramika beżowa, koniec XV wieku
